روزی ، در خیابان ، در شهر،

پیرمردی را دیدم ، نشسته بر زمین ،

کاسه ی گدایی در پیش ، ویولونی در دست ،

رهگذران بازمی ماندند تا بشنوند ،

پیرمرد سکه ها را می پذیرفت ، سپاس می گفت ،

و آهنگی سر می داد ،

و داستانی می سرود ،

که کمابیش چنین بود :

من ده هزار سال پیش به دنیا آمدم

و در این دنیا هیچ چیز نیست

که قبلاْ نشناخته باشم . 

دل به چشمای تو بستم تو شدی همه وجودم

عشق تو باور من شد با تموم تاروپودم

هرکی اومد سر راهم چشمامو بستم و ندیدم

عکس تو توی دست من بود تورو با دلم خریدم

برای نفس کشیدن عشق تو دلیل من بود

بودن تو پیش چشمام خواب و رویای شبم بود

من همه ترانه هامو واسه چشم تو نوشتم

ندونستم تو غروبی وای چه تلخه سرنوشتم

دل من سخت گرفته است از این دوری شوم
طاقت دوری یک لحظه دگر نیست مـــــــــــرا

وای از این کندی هر ثانیه از دلتنگــــــــــــــی
که دگر تاب درازای گذر نیست مـــــــــــــــــرا

سایه اشک به چشمان یمینم جاری اســت
که ز احوال تو دیری است خبر نیست مـــــرا

تار و پود دلم از با تو نبودن پوســــــــــــــــیـد
بی تو آرامش شب تا به سحر نیست مــــرا

تن من خسته از این روزهای بی حاصــــــــل
بی تو اطراف تن خسته سپر نیست مــــــرا

درد هجران تو بسیار کشیدم لیکـــــــــــــــن
غیر دیدار تو درمان دگر نیست مـــــــــــــــرا

از یم دوری تو قلب من آتش بگرفــــــــــــت
غیر خاکستر دل هیچ اثر نیست مـــــــــــــرا

رسم عاشق سفر از وادی معشوق نبـــــود
به تو سوگند دگر شوق سفر نیست مــــــرا

مه من رو بنما بی تو دلم غمگین اســـــــت
بی تو از این ره اندوه گذر نیست مـــــــــــرا

زندانی زندان دقایق نشدی ...

وقتی که مرا از دل خود می رانی ...

یعنی که تو هیچ وقت عاشق نشدی ...

زرد است که لبریز حقایق شده است ...

تلخ است که با درد موافق شده است ...

عاشق نشدی وگر نه می فهمیدی ...

پاییز بهاریست که عاشق شده است

دل من يه روز به دريا زد و رفت…

خودشم قفلي رو فقلا زد و رفت

من از تو می پرسم

عشق چیست؟ 

رفتی و بی تو دلم پر درده
پاییز قلبم ساکت و سرده
دل که می گفتم محرمه با من
کاشکی می دیدی بی تو چه کرده

ای که به شبهام صبح سپیدی
بی تو کویری بی شامم من
ای که به رنجام رنگ امیدی
بی تو اسیری در دامم من

با تو به هر غم سنگ صبورم
بی تو شکسته تاج غرورم
با تو یه چشمه چشمهء روشن
بی تو یه جادم که سوت و کورم

ای که به شبهام صبح سپیدی
بی تو کویری بی شامم من
ای که به رنجام رنگ امیدی
بی تو اسیری در دامم من

چشمهء اشکم بی تو سرابه
خونهء عشقم بی تو خراب
شادیا بی تو مثل حبابه
سایهء آهه نقش بر آب

رفتی و بی تو دلم پر درده
پاییز قلبم ساکت و سرده
...........

ميترسم از دل خود در کوچه ها خدايا

مي نالم از شب سرد از انتظار يارا

در اين سراي غربت روي مه ات نديدم

در آن سراي جاويد صورتگرم به رويا

روياي عاشقانه ام صداقتي ندارد

مآواي عارفانه ام حقيقتي است جانا!

مگذار که عشق ، به عادت دوست داشتن تبدیل شود!
مگذار که حتی آب دادن گل های باغچه
به عادت آب دادن گل های باغچه تبدیل شود !
عشق ، عادت به دوست داشتن و
سخت دوست داشتن دیگری نیست .
پیوسته نو کردن خواستنی است که خود پیوسته
خواهان نو شدن است و دگرگون شدن
تازگی ، ذات عشق است و طراوت ، بافت عشق
چگونه می شود تازگی و طراوت را از عشق گرفت و
عشق همچنان عشق بماند ؟

خودت را دوست داشته باش تا به دیگران فرصت دوست داشتن بدهی.

برای عشق هیچ گاه دیر نیست. پس نگران گذران عمر نباش.

عشق در بستر زمان شکل می گیرد. پس باید صبور باش

تا نگردی گمشده خود را نمی یابی و اگر هم بیابی قدر آن را نمی دانی. پس هیچگاه از جستجو باز نایست.

سعی کن خودت باشی. گمشده واقعی تو تو را آنطور که هستی دوست می دارد نه آنطور که خود می پسندد.

عشق در بستر ارتباط شکل می گیرد. پس سعی کن به آنکه دوستش داری نزدیکتر شوی.

گمشده واقعی تو ابتدا عاشق صورت توست بعد عاشق سیرت تو
بنابراین خیلی دربند ظاهر خود نباش.

بیشترین لذت عاشق از عشق است نه از معشوق. پس سعی کن عاشقتر باشی

نمی نویسم ..... چون می دانم هیچ گاه نوشته هایم را نمی خوانی

حرف نمی زنم ..... چون می دانم هیچ گاه حرف هایم را نمی فهمی

نگاهت نمی كنم ...... چون تو اصلاً نگاهم را نمی بینی

صدایت نمی زنم ..... زیرا اشك های من برای تو بی فایده است

فقط می خندم ...... چون تو در هر صورت می گویی من دیوانه ام

عشق را وارد کلام کنیم تا به هر عابری سلام کنیم و به هر چهره ای که تبسم داشت ما به آن چهره

 احترام کنیم

زندگی در سلام و پاسخ اوست عمر را صرف این پیام کنیم عابری شاید عاشقی باشد پس به هر عابری

 سلام کنیم

من دلم ميخواهد خانه اي داشته باشم پر دوست. كنج هر ديوارش دوستانم بنشينند

 آرام گل بگو گل بشنو. هر كسي ميخواهد وارد خانه پر مهر و صفامان گردد شرط

وارد گشتن شستشوي دلهاست. شرط آن داشتن يك دل بي رنگ و رياست. بر درش

 برگ گلي ميكوبم و به يادش با قلم سبز بهار مينويسم اي دوست خانه دوستي ما

 اينجاست. تا كه سهراب نپرسد ديگر خانه دوست كجاست!!!

يك دختر مثل يك آدامس است... جويدن طولانى هر آدامسى به جز بيمزه شدنش حاصلى ندارد.

   يك دختر مثل يك آدامس است... هيچ وقت آدامس نيم خورده كسى را به دهان نگذايد.

   يك دختر مثل يك آدامس است... داشتن آدامسى كه نتوانى بازش كنى با نداشتنش هيچ فرقى ندارد.

   يك دختر مثل يك آدامس است... آدامس زياد مانده ارزش جويدن ندارد.

 يك دختر مثل يك آدامس است... هر از چندى به دندانهايتان هم فرصت استراحت بدهيد، به هر حال آدامستان را ميتوانيد عوض كنيد ولى دندانهايتان را نه.

   يك دختر مثل يك آدامس است... به چشيدن طعم تنها "يك" آدامس اكتفا نكنيد، آدامسها در شكلها قيمتها و مزه هاى مختلف ساخته ميشوند.

   يك دختر مثل يك آدامس است... فراموش نكنيد كه پايان كار هر آدامس سطل آشغال است، پس براى هيچ آدامسى قيمت زيادى نپردازيد.

     يك دختر مثل يك آدامس است... و ازدواج مثل قورت دادن آن، هيچ احمقى آدامسش را قورت نميدهد.

   يك دختر مثل يك آدامس است... داشتن يك بسته آدامس هميشه بهتر از داشتن فقط يك آدامس است.

   يك دختر مثل يك آدامس است... حسرت آدامسى كه دورش انداخته ايد را نخوريد. آدامسهاى خوشمزه تر هميشه پيدا ميشوند.

این متن فقط یه شوخیه امیدوارم خانم های عزیز که ادعاشون سر به فلک میکشه جنبه داشته باشن.

ولي خيلي هم مهم نيست مگنه رفيقا هاهاهاهاهاهاهاهاها

وقتی گریه می کنم

 تو را در میان اشکهایم میبینم

ولی

 اشکهایم را پاک می کنم

تا کسی تو را نبیند ! 

       تو را به دادگاه خواهند کشيد     

    جزييات جنايتت معلوم نيست

      اما اثر انگشتت را روي

    قلبي شکسته

 يافته ان 

خداوند زمین و آسمان را آفرید گفت : چه زیباست !

خداوند مرد را آفرید گفت : چه زیباست !

خداوند زن را آفرید گفت :

اشکال نداره آرایش می کنه خوشگل می شه !

اگر خري تو را بوسه کند بهتر از آن است

 بوسه اي تو را خر کند!!!